Muziek Theater Makerij Compagnie KAiET! heeft altijd al een rommelig ogende atelier gehad waar we de meest bizarre en verroeste muziekinstallaties en -instrumenten zelf ontwerpen en bouwen. Het is de kern van onze werking. In ons atelier bouwen, lassen en boren we niet alleen, we repeteren er ook.
Compagnie KAiET! heeft reeds op Broadway gestaan! En hoe! In 2009, tijdens de opbouw van ons Verdronken Land aldaar (The Archaeological Dig) wilden drie van onze medewerkers hun zware eerste werkdag op Amerikaanse bodem beëindigen met een fris pintje op het terras van hun appartement. Kan smaken, zeker als het bloedheet is. Dat was buiten de strenge NYPD gerekend. 'Het terras van een appartement behoort tot de openbare weg, en op die openbare weg mag geen alcohol (zichtbaar) genuttigd worden.' Ze kregen alle drie een fikse bekeuring en moesten zich verantwoorden op de politierechtbank, gelegen op - jawel - Broadway. We hebben er gestaan!
Naam van een klein gehucht in Antwerpen, gelegen vlak bij het Centraal Station. Goeverdinge werd op 3 mei 1954 ontruimd wegens explosiegevaar en is sindsdien nooit meer bewoond. Uit veiligheidsredenen werd het onder tonnen zand bedolven. Pas in 2007, tijdens werkzaamheden aan de Noord-Zuidverbinding van de NMBS (Belgische spoorwegen) kwam het weer bloot te liggen. Een archeologisch team o.l.v. prof. Luc d’Hoe onderzocht de site. In de zomer van 2007 mocht publiek deze bijzondere archeologische site bezoeken o.l.v. Compagnie KAiET!
Naam van een klein dorpje op Terschelling (Nederlands eiland). Dit buurtschap (vlak bij de Badweg) lag in de buurt van Schitterum, Stortum, Allum, Hierum, Stattum en Wormearum. Het werd op 3 mei 1954 in allerijl ontruimd wegens explosiegevaar en sindsdien nooit meer bewoond. Het verdween onder het zand. Pas in 2008, tijdens werkzaamheden kwam dit buurtschap weer boven. Archeologen o.l.v. prof. Luc d’Hoe stuitten bij hun opgravingen op een uitzonderlinge Terschellinger geschiedenis. Publiek mocht de site bezoeken in juni 2008 tijdens het Oerolfestival, dank zij Compagnie KAiET!
Naam van een gehucht op het eiland GovernorsIsland, vlak bij Manhattan, New York. Het was lang het enige burgergehucht op dat militaire eiland. Op 3 mei 1954 in allerijl ontruimd wegens explosiegevaar, bleef het enkele maanden onbewoond en verdween het op militair bevel onder tonnen zand. Pas in 2009, tijdens werkzaamheden op het eiland met het oog op een toekomstig park aldaar, stootten werklui op de resten ervan. Onder leiding van de Belgische professor Luc d’Hoe onderzocht een internationaal team archeologen deze site. In het najaar 2009 stelde Compagnie KAiET! de site open voor het grote publiek.
1. centrale leefplaats in een woning, ook wel woonkamer of living genoemd, 2. ideale speelplek voor artiesten. Compagnie KAiET! lag in 2003 aan de basis van de revival van de huiskamerconcerten met hun dehuiskamers.be / groot succes / stopgezet in 2009 wegens drastisch inperken van de subsidies.
Winderige berg in de Provence (Frankrijk). Legendarische beklimming bij wielrenners. Tom Simpson verloor hier het leven in 1967. In 2006, ter promotie van de voorstelling ‘Tour de Force’ trok Geert Hautekiet naar die Mont Ventoux om hem te beklimmen met een oude, krakkemikkige tandemfiets. Het ding had één werkende versnelling (de kleinste, gelukkig). Achteraan waren houten, bewegende poppen gemonteerd die als een klein peleton meefietsten. Nu, ja, meefietsen...
"Muziek Theater Makerij Compagnie KAiET! vertelt en knutselt graag met klanken. Hun zelfontwerpen en eigenhandig gebouwde muziekinstrumenten en -installaties zijn stuk voor stuk fascinerende, roestig rammelende werkstukken die niet zouden misstaan in een museum voor Modern Art." Tja, als het in de pers staat zal het wel waar zijn, zeker?
Compagnie KAiET! kreeg in 2005 projectsubsidies van het Vlaamse ministerie van Cultuur voor de creatie van Tour de Force. Sinds 2006 geniet dit gezelschap structurele steun van de Vlaamse Gemeenschap als muziektheatergezelschap. In 2009 - tijdens de succesvolle doortocht in New York (!) - vernam KAiET! het pijnlijke nieuws dat haar subsidies vanaf 2010 zouden worden gehalveerd. Deze bittere pil dwong 3 van de 5 vaste werkkrachten tot ontslag. Zwaar gehavend dus, maar niet minder gedreven startte KAiET! in 2010 haar Trilogie van de Vieze Verol Tjes met het succesvolle eerste deel: Witte Peper.
In 2008 stelde Geert Hautekiet als artistiek leider van Compagnie KAiET! een groep samen met straffe muzikanten: een donker strijkersduo (Ben Faes, contrabas en Stefan Wellens, altviool), een zwoele sax en fluitist (Tom Callens) en de exentrieke elektrische gitarist Bruno De Groote . Voor deze bizarre bezetting gaf Compagnie KAiET! aan Bruno en Ben een compositieopdracht: zij moesten muziek maken 'die het midden hield tussen John Zorn en Bach, die als grof schuurpapier pijn kon doen en zalven tegelijkertijd, met Klezmer Joodse invloeden en knipogen naar Mattheuspassionen'. Het moest immers de muziek worden voor de muzikale vertelling In Die Dagen, Het Passieverhaal volgens den dertienden apostel.
Twee seizoenen lang speelde deze groep samen met verteller Geert Hautekiet de voorstelling. De muziek was prachtig. In 2011 bracht de groep op eigen houtje een mooie CD uit. Ze noemen zich nu Tijgers van Eufraat en brengen naast veel muziek uit de voorstelling van KAiET! ook eigen nieuwe composities.
Deze kiosk is niet zo heel groot (4 op 4 meter groot, net geen 4 meter hoog). Ze kan gemakkelijk op éénder welke locatie worden opgebouwd. Ondanks haar beperkte afmetingen bevat ze alle decor, licht- en geluidstechniek, nodig voor een voorstelling. Onze Trilogie van de Vieze Verol Tjes speelt op deze Vuile Kiosk. Bij elke voorstelling hangt de kiosk dan eivol zelfgebouwde muziekinstrumenten.

































